Wstęp
Świadomość jest terminem empirycznym, jest czymś, co można odkryć i stworzyć w trakcie medytacji. Oznacza to sytuację, w której zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy świadomi, zdajemy sobie sprawę, że śnimy, i że znamy znaczeŹnie tego, o czym będziemy śnić, zanim jeszcze dany sen nam się przydarzy. Pojęcie "świadomość" odnosi się do zdawania sobie sprawy ze swoich zdolności do percepcji. Wiemy, kto jest podmiotem percepcji, a kto nim nie jest. Bycie świadomym oznacza, że wiemy z kim się utożsamiamy, a od kogo odgradzamy, oraz że rozpoznajemy dostępne nam pierwotne i wtórne procesy. Bycie świadomym i przebudzonym jest z pewnością jednym z najszczꏜliwszych i szczytowych doświadczeń związanych z życiem. Jest ono też łatwe do osiągnięcia. Jeżeli poświęcamy dużo czasu na pracę nad sobą uwzględniając kanały, w których przebiegają nasze doznania oraz zauważamy medytujących w nas obserwatorów, to możesz odnieść wrażenie, że proces stara się przeŹbudzić nas tak szybko, jak to jest możliwe. Wzrost świadomości dokonuje się w maksymalnie dostępnym tempie. Oprócz tego rozwój świadomości powoduje bardzo niewiele wstrząsów, gdyż te nie przynoszą jej trwałego wzrostu, a jedynie powodują nasze chwiloŹwe przerażenie. Świadomości nie uzyskuje się pod groźbą śmierci. StwierdzeŹnie: "Stań się świadomy albo umieraj" jest szantażem i sprawia, że można jeŹdynie znienawidzić medytację. Świadomość nie zrobi nam również prezentu w postaci natychmiastowej satysfakcji, która uczyniłaby nas tylko leniwymi i zadowolonymi z siebie.